برآوردن حوائج او كوشش كنى و رضايت او را حاصل نمائى و با گفتارش مخالفت نكنى . سوم اينكه با جان و مالت او را يارى كنى و با دست و زبانت از او دفاع نمائى ، چهارم اينكه هميشه راهنماى او باشى و اسرار او را حفظ كنى ، پنجم اينكه خود سير نباشى و او گرسنه باشد و پوشيده باشى و او برهنه باشد و آب بنوشى در حالى كه او تشنه باشد . ششم اينكه تو زن و خادم داشته باشى و او زن و خادم نداشته باشد و اگر چنين است خدمت كارت را بفرست تا لباس او را بشويد و برايش غذا آماده كند و بسترش را پهن كند و اين روابطى است كه بين شما مقرر شده است . هفتم اينكه او را از پيمانش برهانى دعوتش را اجابت كنى و در جنازه او شركت نمائى و اگر بيمار شد او را عيادت كنى و در رفع حوائج او بكوشى و نگذارى كه او از تو چيزى بخواهد هر گاه چنين كردى حق او را اداء كرده‌اى . ( 1 ) 23 . امام صادق عليه السّلام فرمود : به خداوند نزديك شويد به اينكه نسبت به برادران خود نيكى كنيد . ( 2 ) 24 . امام صادق عليه السّلام فرمود : هر كس يكى از كارهاى مردم را در دست گرفت و در آن با عدالت رفتار كرد و در خانه‌اش را به روى مردم باز نمود . خداوند متعال بر خود فرض كرده كه روز قيامت او را نترساند و به بهشت وارد كند ، از امام عليه السّلام سؤال شد كه پائين‌ترين حق مؤمن چيست فرمود : اينكه نيازمنديهاى او را رفع كند و خود را بر او مقدم ندانند . ( 3 ) 25 . روايت شده كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : هر گاه بزرگ يك ملتى و گروهى نزد شما آمد منزلت او را محترم بشماريد . ( 4 ) 26 . فرمود : مؤمنى كه با مردم معاشرت مىكند و از ناراحتىها صبر مىنمايد از آن كس كه در اجتماعات آنها شركت نمىكند و در ناراحتى صبر ندارد اجرش بيشتر است . ( 5 ) 27 . امام صادق عليه السّلام فرمود : حرمت مؤمن از كعبه بيشتر مىباشد .